Maatschappelijke ontwikkelingen, feestdagen en bepaalde trends worden op een geheel eigen manier mee naar binnen genomen in het ziekenhuis. Een aantal dagen geleden nog staarden een paar kauwgomballen in de vorm van een oog mij aan vanwege Halloween.

Je kunt er ook zeker van zijn dat de dag na Sint Maarten de schalen in de teamposten vol liggen met snoep dat is overgebleven. Sinterklaas doet gelukkig ook jaarlijks zijn intrede in dit ziekenhuis, met kerstmis staat er een prachtige boom en toen Max (u weet wel wie) zijn rondjes reed op Zandvoort hadden wij, met dank aan de fantastische keuken, een race-menu.

Dit soort ervaringen maken duidelijk dat de wereld en belevingen van patiënten enerzijds gewoon doorgaan binnen de muren van dit ziekenhuis, maar anderzijds toch ook niet. Immers, patiënten hadden natuurlijk veel liever thuis kinderen ontvangen met Sint Maarten of met de kleinkinderen Sinterklaas gevierd. En ook al is die boom in het ziekenhuis nog zo mooi, hij haalt het niet bij de boom die mensen opzetten in hun eigen huis. We doen ons best, maar zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens. Patiënten moeten het dus doen met een surrogaat.

Als geestelijk verzorger spelen wij ook weleens de rol van vervanger. Als een wisselspeler vervangen wij soms de priester of dominee, maar veel vaker die van toehoorder. Iemand die als naaste oprecht de bereidheid, en de tijd, heeft om te willen luisteren naar de ander. Soms omdat er daadwerkelijk wat aan de hand is, maar soms om een andere reden. Zo heb ik deze week drie keer iemand in isolatie bezocht, omdat hij zich opgesloten voelde. Als een gevangene. Maar zelfs die hebben de gelegenheid om dagelijks een uurtje te luchten, dat was deze man niet gegeven.

Zo spelen we denk ik allemaal wel eens de rol van vervanger. De verpleegkundige die in de nacht niet wijkt van de zijde van een patiënt speelt de rol van een familielid. De fysiotherapeut is soms ook een mental coach. We zien dit ook terug bij familieleden van de patiënten. Een kind of partner wordt soms mantelzorger. Onze rollen veranderen soms omdat de patiënt of onze naaste dat nodig heeft. Omdat we alleen op die manier een weg vinden om door te kunnen gaan of een bepaalde ervaring het hoofd kunnen bieden. Ik wil daarom mijn bewondering uitspreken voor de wisselspelers en vervangers die in het ziekenhuis rondlopen. Dank dat jullie zoveel meer doen dan dat er van jullie gevraagd wordt. En dat er dankzij dat succesvolle wisselbeleid zoveel mensen geholpen kunnen worden.

Ben Rumping
Geestelijk Verzorger

Meer nieuws