‘Nu wil het geval dat veel van onze patiënten ons tussen neus en lippen door vertellen over bepaalde hobby’s en interesses. Soms heel herkenbare dingen zoals vissen, tuinieren of motorrijden. Maar soms ook bijzondere activiteiten.

Overigens vertellen patiënten dit vaak niet bij het eerste gesprek, maar veel vaker op momenten dat de ergste spanning achter de rug is en er wat ruimte ontstaat om elkaar wat beter te leren kennen. Dit zijn voor ons de gesprekken die je ook weleens nodig hebt. Even niet het zware, maar een gesprek over het leven en wat iemand drijft op een positieve manier.

Zo vroeg één van de patiënten aan mij of wij ook weleens wat organiseerden op de kinderafdeling en in het bijzonder wat er gedaan werd met Sinterklaas. Want, vertelde de patiënt mij, hij werd regelmatig door de echte Sint ingeschakeld als hulpsinterklaas. Om, daar waar de echte Sint niet kon zijn, de kinderen te verassen met snoepgoed, aandacht en cadeautjes.

Het was voor deze patiënt zijn lust en zijn leven. Hij kon een intocht organiseren met pieten, paarden en muziek. Alles was mogelijk. De belangrijkste drijfveer voor deze man was om de verwondering op de gezichten van de kinderen te zien, wanneer ze oog in oog stonden met de Sint! Gelukkig ging het al snel beter met deze hulpsinterklaas en mocht hij uiteindelijk het RKZ verlaten, met de belofte dat hij terug zou keren.

En zo geschiedde. Enkele weken geleden verraste Sint en Piet ons met een uitgebreid bezoek aan het ziekenhuis en dan met name de kinderafdeling. Waar ze geheel volgens de veiligheidsmaatregelen de kinderen konden bezoeken en hen een moment van verwondering konden geven. Hulde aan deze Sint en Piet!’

Ben Rumping
Geestelijk verzorger