De afgelopen weken was het met grote regelmaat een nogal mistige bedoening. Het past bij de tijd van het jaar. Een continu bijna bevroren grond die zo nu en dan weer ontdooit. Vanuit ons raam vanaf de zesde verdieping kijken mijn collega en ik vaak niet verder dan de parkeerplaats aan de overkant. De rest van de omgeving verdwijnt dan in een laaghangende wolk die de wereld bedekt.

Ook afgelopen woensdag, tijdens mijn gebruikelijke hardlooprondje, waren er geen vergezichten. De mist heeft een eigenaardig effect op de waarneming. Doordat alles wat veraf is gehuld is in het niets, wordt alles van dichtbij veel nauwkeuriger waargenomen. In dit geval: mijn ademhaling en het geluid van de voetstappen.

Mist maakt dingen ook moeilijker, bijvoorbeeld om van A naar B te komen. Nu hebben mensen al eeuwen last van dit fenomeen en hebben we daar inmiddels uitstekende hulpmiddelen bij. De misthoorn bijvoorbeeld. Of de vuurtoren. En recenter: de radar. En wat dacht u van mistlampen op uw auto? Het zijn hulpmiddelen die ons als het ware helpen een stukje in de toekomst te kijken. Immers, je kijkt daarmee letterlijk voor je uit, en daarmee hebben deze hulpmiddelen een voorspellende gave. Het risico dat je met een misthoorn, radar en mistlampen in de mist verdwaalt of op de klippen loopt, is daarmee gering.

Besluitvorming in de zorg, tijdens een multidisciplinair overleg, heeft ook iets weg van besluitvorming in de mist. Immers, je moet het doen met de gegevens van de weg die je hebt afgelegd. De wens van de patiënt en zijn naasten is leidend, maar het is niet altijd duidelijk wat het effect van een bepaalde behandeling is op het herstel en de kwaliteit van leven. En in tegenstelling tot de eerder genoemde voorbeelden om van A naar B te komen, hebben we die eigenlijk niet; er zijn geen hulpmiddelen die ons helpen om als het ware in de toekomst te kijken en die ons een veilige overtocht garanderen.

Helemaal blind zijn we natuurlijk niet. Er zijn ervaren artsen, patiënten die anderen zijn voorgegaan, en bewezen effectieve methodes. Manieren om toch zo dicht mogelijk bij een goede voorspelling (prognose) te komen. Maar een vuurtoren zou geen overbodige luxe zijn. Zeker in acute situaties, zoals op de spoedeisende hulp, moeten soms in heel korte tijd ongelooflijk belangrijke besluiten worden genomen. Een ingewikkelde taak, lijkt me.

Zodoende bestrijden we de mistige periodes in ons leven met behulp van ervaren kapiteins, zeelui en de bewezen effectieve methodes die ze hanteren. En meestal komen we daarmee veilig op de plek van onze bestemming.

Hartelijke groet namens de Geestelijke Verzorging,
Ben Rumping

Meer ervaringsverhalen

‘Hardlopen in het donker’

We worden om verschillende redenen gevraagd om met patiënten in gesprek te gaan. Soms wil iemand gewoon even praten, en ontstaat daaruit een mooi en diep gesprek. Maar soms vraagt een arts of...

Lees meer

‘Dilemma’

Misschien herkent u zich in het volgende dilemma: ik moet eigenlijk naar bed, maar ik zit nog zo lekker op de bank. Als ik blijf zitten, dan ga ik nodeloos zitten snacken, zonder enig genoegen, en...

Lees meer

‘Het leven achterna’

Vanwege de leeftijd van mijn kinderen ben ik genoodzaakt om, vooral in de auto, te luisteren naar hedendaagse popmuziek. Of naar Bert en Ernie. Met die laatste twee heb ik overigens geen enkel...

Lees meer