Een ouderwetse Sinterklaas, wat zou dat mooi zijn. Met oma en mijn ouders, met mijn broertje en zusjes, met de neefjes en nichtjes en  met mijn eigen mannetje van vier. Normaal zitten we met een groep van veertien mensen bij elkaar. Lekker eten en drinken, en natúúrlijk veel cadeautjes.

Nu is alles anders. Mijn oma van 83 heb ik al maanden niet gezien, zij haar achterkleinkind ook niet. We missen (overgroot)oma. Mijn zoon maakt soms een tekening voor haar.

Ingetogen
Gisteren vierde zoonlief voor het eerst Sinterklaas op de basisschool. Klein en ingetogen, maar het kon wel. Dit is toch het eerste jaar dat hij echt begrijpt wie Sinterklaas is.

Ingetogen zal het thuis ook zijn, maar vieren gaan we zeker. Sinterklaas is een speciale dag die we ook in deze coronatijd niet aan ons voorbij laten gaan. Overdag een pietenspeurtocht in het bos, en ’s avonds eten en cadeautjes. Maar in plaats van veertien mensen zijn we met z’n drietjes.

De familie was het er redelijk snel over eens dat dit de beste keuze is. Aan de ene kant zijn we klaar met corona, volgens mij heel Nederland. Maar om er sneller van af te komen, moet je rekening houden met elkaar. Op mijn werk hebben we gezien hoe snel je mensen om je heen besmet.

Ik hoop dat mensen nog even opletten deze maand. Volgens mij hunkert iedereen weer naar normaal, net zo hard als ik. Naar de gezelligheid van deze maand met familie en vrienden. Maar dat kan gewoon nog niet.

Welkome afwisseling
Gelukkig gaat het in het ziekenhuis weer iets de goede kant op. We hebben weer reguliere patiënten op de verdieping. Patiënten die maar een nachtje, of twee, onze hulp nodig hebben, in plaats van wekenlang. Patiënten die bij bewustzijn zijn, en niet op hun buik in coma worden beademd. Dat is een heel welkome afwisseling. Weer zoals het hoort.

Laten we nog even volhouden.

Lisette Tänzler is verpleegkundige op de intensive care van het RKZ. Voor Trouw doet ze tijdelijk verslag van de tweede golf. 

Lees ook:
Ook ik ben emotioneel achter mijn mondkapje, terwijl de familie rouwt’
‘Wat zeg je tegen een coronapatiënt die geen familie of geliefde heeft om haar hand vast te houden?’
‘Opschalen, en dus de nachtdienst weer in’.
‘Ik wilde zorgen voor de kwetsbaarste patiënten’.

Meer nieuws

’Steeds meer gevoelens van eenzaamheid, angst en uitputting’

De emotionele gevolgen van de coronacrisis zijn enorm: Nederlanders zijn depressief, eenzaam, angstig en uitgeput. Uit de eerste hand ziet geestelijk verzorger Dave Wijker dat gebeuren vanuit het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk. „Gezondheid is nu het belangrijkste...

Lees meer

‘Zorg voor afleiding’, horen rokers op de rookstoppoli

Op de rookstoppoli in het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk helpen twee coaches per jaar ongeveer 440 verstokte rokers. Na één week is 95 procent gestopt. Maar dat telt niet. Na een jaar is de helft nog steeds gestopt, vertelt longarts en antirookactivist Pauline...

Lees meer

IJspret zorgt voor drukte in RKZ

Het was een weekend met voor veel mensen ijspret. Dat zorgde voor grote toeloop bij de Huisartsenpost (HAP) en SEH in ons ziekenhuis. Er werden twee extra gipsmeesters ingezet om de drukte op te kunnen vangen. Het weekend verliep volgens de HAP en de SEH in goede...

Lees meer