“Op een avond zat ik in de auto – ik was bijna thuis in Schalkwijk – en ik vroeg me opeens af hoe ik zo kalm en rustig kon zijn terwijl er zoveel aan de hand is in het ziekenhuis. En ik besefte dat dit komt doordat ik blind vertrouwen heb in alle mensen die in dat ziekenhuis werken. Ze zijn er gewoon altijd. En juist daarom vinden we dat allemaal zo gewoon, en doen we ze te kort. Ik ben ze oprecht dankbaar, en heb verschrikkelijk veel waardering voor ze.”
De gepensioneerde Peter van Barneveld plakt er nog een loopbaan aan vast als bestuurder van het RKZ. Lees het volledige artikel via deze link (premium).
Meer nieuws
Vrouwen brandwonden herstellen langzamer
Vrouwen herstellen na een brandwondenongeval langzamer en ervaren een lagere kwaliteit van leven dan mannelijke patiënten met brandwonden, concludeert Inge Spronk in haar proefschrift 'The Burden of...
’Dit is emotioneler dan ik ooit meemaakte’
Monelle Dalhuijsen (30) uit IJmuiden viel kort nadat ze in het Rode Kruis Ziekenhuis (RKZ) begon als intensive care-verpleegkundige in opleiding meteen met haar neus in de boter. En dan niet in een...
Sirenes, zwaailichten, spandoeken, applaus
Sirenes, zwaailichten, spandoeken, applaus en fakkels voor RKZ personeelMet sirenes, zwaailichten, spandoeken, applaus en fakkels kwamen de hulpverleners van de Veiligheidsregio Kennemerland...
