Alles wat stuk kan gaan…

Een kleine opsomming van wat er sinds januari in ons huishouden stuk is gegaan. Allereerst besloot de auto, na bijna tien jaar trouwe dienst, ermee op te houden. Dat vond ik eigenlijk geen slecht idee. Als autoliefhebber stond ik namelijk te popelen om op zoek te gaan naar een andere. Achteraf gezien had ik hem misschien toch beter kunnen laten repareren.

Want daarna volgden de hor en de loopdeur naar de garage. En als klap op de vuurpijl stopten deze week ook mijn warmtepomp en cv-ketel ermee. Omdat ze allebei lek waren, kregen we ook nog een stroomstoring in huis. Daarmee ontstond een groot probleem voor ons allemaal: de wifi deed het niet meer.

U begrijpt het al: de Wet van Murphy heeft bij mij toegeslagen. Alles wat stuk kan gaan, gaat op dit moment ook stuk. Psycholoog Hoytema zegt dat we geneigd zijn om negatieve gebeurtenissen aan elkaar te koppelen als er meerdere dingen tegelijk tegenzitten. Volgens hem zit dat vooral in ons hoofd. Mijn bankrekening kan dit verband echter uitstekend leggen. Nu de bodem in zicht is, durf ik wel te zeggen dat Hoytema het in mijn geval mis heeft.

Dat meerdere dingen tegelijk tegenzitten, zien we in het ziekenhuis voortdurend. Het gaat zelden om één probleem waardoor iemand tijdelijk of langdurig opgenomen moet worden. Als je goed luistert, beschrijft iemand vaak een opeenstapeling van veranderingen. Soms is het verlies van een naaste het startpunt. Dat kan leiden tot een gedwongen verhuizing, met als gevolg vereenzaming of slechte zelfzorg. Dat leidt dan weer tot toenemende kwetsbaarheid, een val en uiteindelijk een opname in het ziekenhuis.

Iemand wordt dan opgenomen vanwege een breuk door een val, maar zoals hierboven beschreven is er vaak veel meer aan de hand. Er is dan ook meer nodig dan alleen het herstellen van de breuk. Tijd en aandacht om het probleem onder ogen te zien. Iemand de ruimte geven om zich uit te spreken en samen nadenken over wat nodig is. Niet alleen een rollator, maar misschien ook begeleiding bij verlies en rouw. En een betrokken netwerk of vrijwilligers die deze persoon kunnen ondersteunen.

Door problemen niet los van elkaar te zien, komen we dichter bij het verhaal en de beleving van de patiënt. Murphy heeft gelijk, in die zin dat een kaartenhuis soms door een ogenschijnlijk kleine verandering kan instorten. Daarom moeten we naar het kaartenhuis als geheel kijken en niet slechts naar één kaart.

De vraag is dan vooral: waar begin je? Het hele kaartenhuis kan niet meer worden opgebouwd. Het wordt anders, kleiner. Met een beetje geluk, heel veel inspanning en doorzettingsvermogen wordt het op een andere manier weer goed.

In mijn geval heb ik inmiddels weer warm water en kan ik ook weer koken (vanavond ga ik naar de snackbar). Vanmiddag komt de monteur voor de warmtepomp. Hopelijk hebben we voor de winter ook weer een kachel die het doet.

Hartelijke groet namens de Geestelijke Verzorging,
Ben Rumping

Meer ervaringsverhalen