Weblog maart 2018

Een hemels gevoel

‘Weet u wat ik zo graag zou willen?’

‘Nou?’

‘Een dag zonder pijn’.

Ik ben in gesprek met een man. Hij is in het ziekenhuis opgenomen met een ernstige ziekte waardoor hij erg veel pijn lijdt. Tijdens eerdere gesprekken heeft hij verteld over zijn vrouw, met wie hij meer dan veertig jaar getrouwd is. Over zijn kinderen en kleinkinderen. Dat zijn de mensen voor wie hij het doet. Om wie hij het vol weet te houden.

De laatste tijd lijkt het echter wel alsof zijn draagkracht afbrokkelt. Hij kan het allemaal niet meer zo goed aan. Als ik hem begroet met de vraag hoe het nu gaat, zegt hij dat het nog slechter is dan gisteren. Hij weet niet meer waar hij de fut vandaan moet halen. Hij begint zachtjes te huilen en als ik mijn hand op de zijne leg, vertelt hij dat hij zo verlangt naar een dag zonder pijn.

‘Van de week werd ik wakker’, vertelt hij. ‘Ik dacht: wat is het toch stil? Wat lig ik hier ontspannen? En toen realiseerde ik me dat ik helemaal geen pijn had. Ik werd me daarvan bewust en kon er zo’n 30 seconden van genieten. En toen kwam het weer. Ik ben helemaal geen gelovig mens, helemaal niet, maar dát gevoel!’ Een glimlach breekt door zijn tranen heen.

‘Bijna een transcendente ervaring’, zeg ik. ‘Een hemels gevoel.’

Samen zwijgen we nog een tijdje. We staan even stil bij dat hemelse gevoel dat er van de week was. En bijna is het er weer, heel even. Bijna. 

Paginaopties: