Weblog december 2018

Dat kan toch iedereen?

“Ik kom afscheid van u nemen. Ik wens u wel thuis en nog veel sterkte.”

 

“O, wat jammer. Ik kon bij u zo fijn mijn hart luchten.”

 

De afgelopen week ben ik elke dag even bij haar geweest. Ze had bij de verpleging aangegeven dat het voor haar niet meer hoefde. Ze had een hoge leeftijd bereikt en iedereen om haar heen was weggevallen: haar echtgenoot, haar broer en zussen, haar oude buurtjes. Zelfs het enige kind waarmee ze was gezegend, was overleden. Er was alleen nog een achternicht in Friesland die de financiën regelde en af en toe opbelde om te vragen hoe het ging.

 

Ze werd opgenomen in het ziekenhuis vanwege een gecompliceerde urineweginfectie. Geen ziekte waaraan je zou kunnen overlijden, hoewel ze dat zou willen. Het leven had haar niets meer te bieden. Niets meer om te vieren. Niets meer om naar uit te kijken. De glans was verdwenen.

 

Elke dag ging ik even naast haar zitten en luisterde naar haar herinneringen. Ze vertelde hoe ze haar man had ontmoet en even glinsterden haar ogen weer net zo verliefd als 70 jaar geleden. Even later glinsterden haar ogen opnieuw, nu door de tranen, toen ze vertelde over hoe ontroostbaar hij was geweest door het overlijden van hun zoon. Hoe dat een schaduw wierp over hun leven samen, totdat hij 4 jaar geleden ook overleed.

 

Haar medische problemen werden de afgelopen week opgelost en nu gaat ze met ontslag naar huis, waar ze haar hart niet meer zal kunnen luchten. Ik heb met haar te doen.

 

Minister De Jonge heeft geld beschikbaar gemaakt om geestelijke verzorging ook thuis mogelijk  te maken. Voor mensen die geconfronteerd worden met zingevingsvragen. Bijvoorbeeld als je iedereen hebt overleefd en het leven haar glans heeft verloren.

 

Maar niet alles kan worden opgevangen door professionals. En dat zou ook niet moeten. Even de tijd nemen om te luisteren, naar je buurvrouw of de man die ook zijn hondje uitlaat. Niet proberen het op te lossen. Niet adviseren. Niet troosten. Niet zeggen dat het allemaal wel meevalt. Alleen maar luisteren. Alleen maar medemens zijn. Dat kan toch iedereen?

Paginaopties: