Als ik de zaal binnenkom en ze ziet me, zegt ze: ‘Daar is mijn vriend.’ Ik groet haar, pak een stoel en ga naast haar bed zitten. Haar hand zoekt al snel de mijne en vrijwel direct begint ze te huilen. Het leven valt haar zwaar. Ze is recent haar echtgenoot kwijtgeraakt na een huwelijk van 41 jaar. Met de kinderen heeft ze al jaren geen contact meer. Haar broers en zussen zijn al lang geleden overleden. 

Ze is alleen op de wereld en nu ligt ze in het ziekenhuis. Ze is geopereerd en wacht op een plekje waar ze kan revalideren. En dan lijdt ze ook nog aan beginnende dementie. Dat uit zich vooral in een stuk radeloosheid en hulpeloosheid, niet zozeer in geheugenverlies. Ze weet nog heel goed wat haar recent allemaal is overkomen en zegt telkens weer: ‘Het is wat hoor, als je dat allemaal overkomt.’

Elke dag zoek ik haar even op. Elke dag voel ik wat ik allemaal niet kan doen. Ik kan haar verdriet niet wegnemen. Ik kan haar rouw niet verlichten. Ik kan haar eenzaamheid niet opheffen. Ik kan haar niet beloven dat ze weer lekker thuis zal kunnen wonen met haar vertrouwde spulletjes om zich heen. Maar ik zit naast haar. Ik kijk naar haar en ik luister. Ik houd haar hand vast. Af en toe aait ze mijn wang en zegt: ‘Je bent een lieverd hoor.’

Als ik opsta en zeg dat ik moet gaan, vraagt ze of ze me een zoen mag geven.

‘Eigenlijk mag dat niet, zeggen veel mensen’, zegt ze.
‘Nou, vooruit’, zeg ik. ‘Er mag zo veel niet.’

Er mag zo veel niet. En er is zo veel wat ik niet kan doen. Maar ik kan wel een vriend zijn, al is het maar voor een paar dagen. En wat is een vriend als je hem niet eens een zoen op zijn wang mag geven?

Meer ervaringsverhalen

‘Het zit in de familie’

‘Ik ben zo blij met mijn kinderen, maar helaas heb ik met één kind geen contact meer’. Deze week had ik een gesprek met twee verschillende patiënten die het einde van hun leven voelden naderen. Ik...

Lees meer

‘Dansen?!’

Het ziekenhuis is zeker niet alleen maar kommer en kwel. Sterker nog, de meeste patiënten verlaten het ziekenhuis op een betere manier dan ze er binnenkwamen. Eén van de dingen waaraan ‘we’ dat...

Lees meer

Leestip: ‘Boom van de hoop’

Sinds vrijdag 30 april staat er de centrale hal een gedenkboom. Een boom die dienstdoet als plek om te gedenken. Een plek waar collega’s stil kunnen staan bij de gebeurtenissen van het afgelopen...

Lees meer