Het gaat al een tijdje niet goed met mevrouw. Haar hele leven is ze een doorzetter geweest, maar tegen deze ziekte valt niet op te boksen. De behandelingen slaan niet aan en ze kan het ook niet meer opbrengen om ze te ondergaan. Het plan is dat ze met terminale zorg naar huis gaat en tot dat geregeld is, blijft ze bij ons.

Niets hóeft meer: niet de ingreep waar ze zo tegenop zag, niet de nutridrink die ze niet weg te krijgen vindt. Ik vraag of er nog eten is waar ze wel zin in heeft. Haar nichtje dat naast haar bed zit en zij kijken elkaar aan: Indonesisch eten. Het water loopt haar in de mond van al die lekkere gerechten. Daar zou ze nog wel zin in hebben. Niet een vol bord, maar gewoon om te proeven en de geur op te snuiven. Ik weet dat er op donderdag vaak bami of iets anders ‘exotisch’ wordt gemaakt in de keuken en vertel mevrouw over de goddelijke rendang van onze keuken. ‘Ik houd me warm aanbevolen’, zegt ze.

Terug op mijn kamer bel ik de kok. Helaas, er staat morgen iets anders op het menu en hij heeft niet de ingrediënten om dit gerecht voor mevrouw te maken. Net als ik bij haar bed sta om haar dat te vertellen, belt de kok terug. ‘We gaan rundvlees bestellen en morgen krijg mevrouw haar rendang.’ Ik steek mijn hand al in de lucht en mevrouw kijkt me verwachtingsvol aan. ‘Ze gaan het morgen voor u maken!!!’ Mevrouw en haar nichtje glimmen. Op zo’n moment ben ik zo trots dat ik in het Rode Kruis Ziekenhuis werk. De kracht van een klein ziekenhuis zit ‘m soms in een portie rendang.

Meer ervaringsverhalen

‘Het zit in de familie’

‘Ik ben zo blij met mijn kinderen, maar helaas heb ik met één kind geen contact meer’. Deze week had ik een gesprek met twee verschillende patiënten die het einde van hun leven voelden naderen. Ik...

Lees meer

‘Dansen?!’

Het ziekenhuis is zeker niet alleen maar kommer en kwel. Sterker nog, de meeste patiënten verlaten het ziekenhuis op een betere manier dan ze er binnenkwamen. Eén van de dingen waaraan ‘we’ dat...

Lees meer

Leestip: ‘Boom van de hoop’

Sinds vrijdag 30 april staat er de centrale hal een gedenkboom. Een boom die dienstdoet als plek om te gedenken. Een plek waar collega’s stil kunnen staan bij de gebeurtenissen van het afgelopen...

Lees meer