Ze heeft nog nooit in het ziekenhuis gelegen ook al is ze in de zeventig. Het is nu meteen goed mis: ze heeft kanker. Er wordt direct gestart met chemo en ze ondergaat het moedig. Wel ligt ze veel na te denken en daarom kom ik bij haar, zodat ze even van zich af kan praten.

Na een aantal gesprekken zegt ze: “Ik heb een rare vraag. Ik wil graag een bedankbrief schrijven voor mijn familie, kun je me daarbij helpen?”

De volgende dag kom ik terug met pen en papier en ga ervoor zitten. “Hoe begin je zoiets”, zegt ze. Ze is niet gewend om haar gedachten op papier te zetten. Ik vraag wat ze haar familie wil vertellen. Dan komt ze op gang. Ik moet mijn best doen om haar bij te houden. Stuk voor stuk worden haar familieleden bedankt voor wat ze voor haar hebben gedaan en betekend. Af en toe denkt ze aan iets grappigs, ook dat komt in de brief. Maar ook de verdrietige dingen. “Het is natuurlijk wel de bedoeling dat we ze hiermee aan het huilen krijgen op de crematie”, zegt ze. Allebei vinden we het bijna jammer dat we daar niet bij zullen zijn.

Ze eindigt met een wens: dat het goed mag gaan met haar familieleden en dat ze nog lang mogen leven. Ze weet dat dat voor haar niet geldt, dat zij over niet al te lange tijd ‘met gestrekte kuiten zal liggen’, zoals ze dat zo beeldend omschrijft. Als ze klaar is, legt ze haar hoofd terug in het kussen terwijl ik het resultaat voorlees. Pas dan huilt ze zelf. Maar ook is ze opgelucht. Dit kan ze afstrepen.

 

Meer ervaringsverhalen

Contrast

Alhoewel de mussen bij het schrijven van deze blog dood van het dak vallen, doet de herfst zijn intrede. Heerlijk vind ik dat. Koele avonden, weer vroeg donker, lichtje aan. Vooral dat laatste, dat...

Lees meer

Blog op verzoek

Het aantal keren dat ze bij ons in het ziekenhuis heeft gelegen, kan ik niet meer tellen. Soms zat er langere tijd tussen de opnames en dan weer zagen we haar een paar keer per maand. Haar longen...

Lees meer

Soms komt het dichtbij

Als ik vertel dat ik geestelijk verzorger ben, wordt me vaak gevraagd of ik wat ik meemaak wel kan loslaten. Of ik het niet mee naar huis neem. Meestal heb ik daar geen moeite mee. Maar soms komt...

Lees meer